WYNIK W SKRÓCIE
Dodanie intermittent negative pressure do kompleksowego protokołu leczenia CLyFT wiązało się z większą redukcją objętości obrzęku kończyn dolnych niż analogiczny protokół stosowany wcześniej bez intermittent negative pressure.
Średnia redukcja objętości wyniosła 83,02% w grupie CLyFT + INP i 76,44% w grupie kontrolnej, co odpowiada około 7 punktom procentowym dodatkowej redukcji. Różnica była istotna statystycznie (p = 0,008).
Badanie oceniało intermittent negative pressure jako element leczenia skojarzonego. Nie oceniano skuteczności tej terapii stosowanej samodzielnie.
JAKIE PYTANIE ZADALI BADACZE?
Czy włączenie intermittent negative pressure do kompleksowego protokołu leczenia obrzęku limfatycznego CLyFT może zwiększyć redukcję nadmiernej objętości kończyny?
Badanie dotyczyło pacjentów z pierwotnym lub wtórnym obrzękiem limfatycznym kończyn dolnych leczonych w ramach wieloelementowego programu obejmującego mikrochirurgię limfatyczną oraz terapię fizyczną.
KOGO BADANO?
Badani mieli pierwotny lub wtórny obrzęk limfatyczny kończyn dolnych.
Ważne zastrzeżenie metodologiczne: Grupa kontrolna nie była równoległą, randomizowaną grupą placebo. Stanowiła grupę pacjentów leczonych wcześniej analogicznym protokołem, zanim intermittent negative pressure zostało włączone do CLyFT.
LECZENIE SKOJARZONE, A NIE JEDNA METODA
Wieloelementowy zintegrowany program kliniczny obejmujący równocześnie:
Z tego powodu wynik badania należy interpretować jako efekt dołączenia INP do całego protokołu, a nie jako efekt samodzielnej terapii podciśnieniowej.
JAK WYGLĄDAŁ PROTOKÓŁ INP?
Pacjenci wykonywali 12 sesji w ciągu dwóch tygodni przed mikrochirurgią limfatyczną oraz średnio 14 sesji w okresie 2–3 tygodni po operacji.
W publikacji urządzenie opisano jako Vacumed firmy Weyergans.
GŁÓWNY PUNKT KOŃCOWY
PROCENTOWA REDUKCJA NADMIERNEJ OBJĘTOŚCI KOŃCZYNY
Mierzona za pomocą obiektywnej wolumetrii wodnej (Water Volumetry), pozwalającej na precyzyjną ocenę zmian objętości obrzękniętej kończyny w stosunku do stanu wyjściowego.
CZĘSTOŚĆ ZAKAŻEŃ POOPERACYJNYCH
CO POKAZAŁY WYNIKI?
REDUKCJA OBJĘTOŚCI OBRZĘKU
RÓŻNICA ISTOTNA STATYSTYCZNIE (p = 0,008)Autorzy interpretowali wynik jako około 7% dodatkowej redukcji objętości obrzęku po włączeniu intermittent negative pressure do protokołu CLyFT.
ZAKAŻENIA POOPERACYJNE
Brak istotności statystycznejRóżnica nie była istotna statystycznie. Wyniki badania nie pozwalają wnioskować, że INP zmniejsza ryzyko infekcji pooperacyjnych.
JAK INTERPRETOWAĆ WYNIK?
CO BADANIE WYKAZAŁO?
Włączenie intermittent negative pressure do wieloelementowego protokołu CLyFT wiązało się z większą redukcją objętości obrzęku kończyn dolnych niż obserwowana w historycznej grupie leczonej analogicznym protokołem bez INP.
CZEGO BADANIE NIE WYKAZAŁO?
Badanie nie wykazało skuteczności INP stosowanego samodzielnie. Nie było randomizowanym badaniem placebo i nie pozwala oddzielić wpływu wszystkich pozostałych elementów terapii skojarzonej.
„Wynik wspiera rolę intermittent negative pressure jako elementu terapii skojarzonej, ale nie stanowi dowodu skuteczności tej metody jako samodzielnego leczenia obrzęku limfatycznego.”
MOCNE STRONY BADANIA
Badanie dostarcza praktycznych danych z rzeczywistego kompleksowego programu leczenia obrzęku limfatycznego.
NAJWAŻNIEJSZE OGRANICZENIA
Sami autorzy wskazują, że w ramach CLyFT trudno jest określić udział poszczególnych elementów leczenia w końcowym wyniku oraz że efekt intermittent negative pressure nie był badany w izolacji.
DODATKOWA REDUKCJA OBJĘTOŚCI W RAMACH LECZENIA SKOJARZONEGO
W zaawansowanym obrzęku limfatycznym nawet dodatkowa redukcja objętości może mieć znaczenie funkcjonalne dla pacjenta. Autorzy wskazują, że około 7-procentowa dodatkowa redukcja może być istotna przy bardzo dużej wyjściowej objętości obrzęku.
Jest to interpretacja autorów publikacji i nie powinna być przedstawiana jako uniwersalny efekt oczekiwany u każdego pacjenta.
JAK AUTORZY TŁUMACZYLI MOŻLIWY MECHANIZM?
Autorzy sugerowali, że obserwowana poprawa może być związana ze zmianami mikroperfuzji, przepływu żylnego i limfatycznego oraz zmianami w tkance tłuszczowej.
Mechanizm ten nie został bezpośrednio potwierdzony w tym badaniu i pozostaje hipotezą przedstawioną przez autorów.
WAŻNE: NIE POWTARZAJ HISTORYCZNEGO UPROSZCZENIA
W publikacji znajduje się stwierdzenie, że urządzenia lower body negative pressure zostały „initially developed by NASA”. Na stronie VACUTHERAPY nie powtarzaj tego twierdzenia jako ustalonego faktu historycznego. Historia LBNP jest bardziej złożona, a koncepcja była badana także przed programami kosmicznymi.
W tej Karcie Badania skupiamy się na wynikach klinicznych publikacji Campisi et al., a nie na jej uproszczonym opisie historii LBNP.
INNY TYP DOWODU NIŻ HAGEMAN I HOEL
Różne typy badań odpowiadają na różne pytania i nie powinny być bezpośrednio rangowane wyłącznie na podstawie wielkości uzyskanego efektu.
PUBLIKACJA ŹRÓDŁOWA
Campisi CC, Ryan M, Campisi CS, Di Summa P, Boccardo F, Campisi C.
Intermittent Negative Pressure Therapy in the Combined Treatment of Peripheral Lymphedema.
Lymphology. 2015;48(4):197–204.
PMID: 27164765
O OPRACOWANIU
Niniejsza karta stanowi redakcyjne omówienie publikacji naukowej przygotowane na potrzeby Centrum Wiedzy VACUTHERAPY. Nie zastępuje oryginalnej publikacji ani indywidualnej oceny klinicznej. Przy podejmowaniu decyzji medycznych należy korzystać z pełnego tekstu źródłowego, aktualnych wytycznych i oceny wykwalifikowanego personelu medycznego.
CZYTAJ DALEJ
PRUCHA ET AL. 2020
Vacuum-compression therapy a mikro- i makrokrążenie w cukrzycy typu 2
FONDA & SARABON 2014
Effects of Intermittent Lower-Body Negative Pressure on Recovery After Exercise
WIECHA ET AL. 2021
Zastosowanie metody intermittent negative pressure w regeneracji potreningowej